وقتی نگاه می کردم از گل به خار رسیدم با خودم

 گفتم:

    پروردگارا چه فلسفه ای است در این همسایگی

    وچه حکمتی است در این بیگانگی با یه مشت

    خاطره های خوب وبد

مگه میشه زندگی کرد؟همه جا اشکم سرازیر ودل

از زندگی سیرو انگار این روزا،دل داره میمیره

ومیره پی کارش.

صدات مونده،نمیره ازتو گوشم

               نگات مونده که برده عقل وهوش

خودت نیستی ولی یادت باهامه

               رفیق گریه هامو غصه هامه

تو که رفتی ولی عطرت نمی ره

               خودت نیستی دلت اینجا اسیره

اگه رفتی ولی عشقت که مونده

              همین عشقت دل مارو سوزونده